Er is een onmiskenbare magnetische aantrekkingskracht aan Ryan Orion die je raakt zodra hij een kamer binnenloopt. Natuurlijk begint het met het voor de hand liggende: die scherpe, bijna oneerlijke goede looks, doordringende diepblauwe ogen en een slank, gebeeldhouwd lichaam dat lijkt gebouwd voor problemen. Maar dat is slechts het oppervlak.

Wat echt onder je huid kruipt, is iets dat moeilijker te benoemen is. Ryan straalt rauwe, onverschoonbare seksualiteit uit; hij is het soort man dat elk stukje van zichzelf bezit, gedijt op bekeken worden en zijn onderdanige kant draagt alsof het het heetste is wat hij ooit heeft aangetrokken. Toch verschuift hij juist op het moment dat je denkt dat je hem doorhebt. Hij ontdekt nog steeds wie hij is, laag voor laag, en verrast zelfs zichzelf met waar de volgende bocht hem brengt. Voorspelbaar? Nooit. Verslavend? Absoluut.