Lucas Jake is recent verhuisd naar dit verblijf binnen de Orde, nadat hij het land doorkruist heeft voor zijn nieuwe baan.
Hij is opvallend lang, knap blond met doordringende blauwe ogen en het soort natuurlijke, moeiteloze charisma dat meteen de knieën van elke jongen week maakt zodra hij de kamer binnenkomt.
Op de middelbare school was hij het archetype van de golden boy: ster varsity football quarterback, fraternity uitblinker, straight-A ereleerling—de ultieme alpha tiener die iedereen bewonderde en heimelijk benijdde. Toch droeg hij zijn populariteit destijds met oprechte warmte, vrijgevigheid en een ontspannen charme die nooit geforceerd of arrogant aanvoelde.
Nu, als volledig volwassen man, heeft hij niets verloren van dat opvallende goede uiterlijk, magnetische zelfvertrouwen of de subtiele, bijna hypnotische aantrekkingskracht die hij uitstraalt zonder het te proberen. Of het nu de allereerste ontmoeting van een jongen met hem is of de tiende, het effect is altijd hetzelfde: ze worden instinctief zacht, smelten tegen de solide kracht van zijn brede borst en krachtige armen, de adem stokt terwijl de woorden ontsnappen in een zachte, trillende fluistering—
“Alsjeblieft, meneer.”