MANNEN VAN DE KERK DEEL 1 Hoofdstuk 1 – Priesterlijke Plichten

Dienen bij St. Peter’s is een lonende, zij het vaak verwarrende, ervaring geweest. Wat zich achter de schermen afspeelt, verschilt enorm van de gepolijste façade die aan de gemeente wordt gepresenteerd. Hoewel onze rol is om spirituele begeleiding te bieden en een baken voor de gemeenschap te zijn, is de realiteit complexer.

Als priesters offeren we veel voor ons geloof en onze gemeenschap. Onze rol is een 24/7 verbintenis, zonder echte vrije dagen. Zelfs in persoonlijke tijd moeten we onze priesterlijke houding behouden, of het nu gaat om het bijwonen van een diner van een parochiaan of het chaperonneren van jeugd-evenementen. Het is een veeleisend leven, en soms verlangen we er gewoon naar om mannen te zijn met verlangens en behoeften.

Een van de minder bekende aspecten van onze dienst is de rol van de seminariejongens. Zij bieden hun lichamen aan voor onze ontlading, zowel fysiek als mentaal, wat een broodnodige verademing biedt van onze priesterlijke plichten. Deze momenten stellen ons in staat om onze geestelijke kledij en de verantwoordelijkheden die het vertegenwoordigt af te werpen, en onze menselijkheid te omarmen.

Toen ik (Jack Aries) dit pad koos, was ik me ervan bewust dat priesters troost vonden in de lichamen van de jonge mannen onder hun begeleiding. Ik had echter niet veel nagedacht over de dynamiek tussen priesters onderling. Onze broederschap lijkt op een waardige broederschap of geheime samenleving, waarbij discretie van het grootste belang is. We geven ons niet over aan grove discussies, maar er is een begrip en respect voor de relaties die zich vormen.

Pater Eddie Patrick, die ik liefdevol Eddie noem, is een dierbare vriend en mentor geworden. Als enig kind heb ik nooit de band van broederschap ervaren totdat Eddie die leegte vulde. Onze vriendschap evolueerde natuurlijk, waarbij Eddie de rol van een oudere broer die ik nooit had, op zich nam.

Na verloop van tijd werden mijn gevoelens voor Eddie dieper. Ik begon een mix van bewondering, dankbaarheid, lust en misschien zelfs romantische genegenheid te ervaren. Ik verlangde naar intimiteit, dat hij me vasthield, me kuste en me zelfs neukte. Dit verlangen was me vreemd, aangezien ik altijd een top was geweest en nooit de andere kant van de dynamiek had overwogen.

Het keerpunt kwam toen ik me voorbereidde op mijn eerste zondagochtendmis. Eddie bood aan om me te helpen aankleden, een gebaar dat onze nauwe band benadrukte. In dat intieme moment lieten onze verdedigingen zakken. Eddie vroeg of ik ooit een van de jongens had genomen, een vraag die de deur opende naar een dieper gesprek. Terwijl we onze ervaringen deelden, brokkelde de barrière tussen ons af.

Onze priesterlijke kledij werd snel afgedankt, waardoor we twee mannen waren die van elkaar hielden en elkaar begeerden. Ik knielde voor Eddie en aanbad zijn lul. Hij is goed bedeeld, onbesneden en indrukwekkend lang. Mijn gat trilde van anticipatie, verlangend om hem diep in me te voelen, zijn zaad te planten. Toen hij tegen mijn opening drukte, was er geen pijn, alleen een overweldigend verlangen om door hem genomen en gezegend te worden.

Onze ontmoeting was een diepe en intieme ervaring, een bewijs van de liefde en het vertrouwen dat tussen ons was gegroeid. Het was een moment van pure, onversneden verbinding, waarbij onze lichamen en zielen verstrengeld raakten en de grenzen van onze priesterlijke rollen overstegen.