DE MAFIA Hoofdstuk 17 – Lange Weg van Papa, Deel 1

In het strakke penthouse onderzocht maffia-afdwingers Nik Fros de nieuw geleverde waar. Zijn zware voetstappen echoden onheilspellend terwijl hij de twee geblinddoekte, bevende twinks omcirkelde—helemaal niet wat hij had verwacht.

De eerste, een blonde prep school jongen, was herkenbaar als Andrew Connor, de zoon van de staatssenator. De andere, een jonge twintiger genaamd Noah White, klampte zich vast aan Andrew, zijn identiteit onbekend buiten zijn naam. Meneer Fros zorgde ervoor dat geen van beiden was afgeluisterd, terwijl hij zich afvroeg of deze knappe jongens, ver van het landhuis van de senator, hun hoofd boven water konden houden. Er was nu geen weg meer terug; ze behoorden toe aan de Organisatie.

De initiatie beloofde streng te worden en hun uithoudingsvermogen en gehoorzaamheid op de proef te stellen. Meneer Fros likte zijn lippen en was ervan overtuigd dat er geen problemen zouden zijn met onderwerping. Om zijn theorie te testen, boog hij zich naar voren, snoof hun geur op en verwijderde toen de blinddoeken.

Met intense ogen en een primitief gegrom sloeg meneer Fros Andrew hard. Andrew hijgde, een mix van schok en opwinding stroomde door hem heen. Niemand had hem ooit zo behandeld; zijn senator-vader zou iedereen die het probeerde vernietigen. Maar hier was Andrew het speeltje van de maffia en ondanks zijn nieuwe status voelde hij een opwindend gevoel van vrijheid.

Noah, bevend van een mix van angst en extase, werd gereduceerd tot een kreunende, zuchtende puinhoop. Elke klap van meneer Fros ontbrandde een vonk in zijn ogen en onthulde zijn verborgen genot. De waarheid was dat Noah genoot van gebruikt worden en een opwindende bevrijding vond in zijn nieuwe rol.

De enorme lul van meneer Fros, zowel in lengte als dikte, was een lust voor het oog. Hij gebruikte hem om de meest verdorven handelingen te verrichten en neukte beide jongens in hun gezicht met meedogenloze stoten. Elk kokhalzen werd beantwoord met een stevige klap, waardoor ze snel leerden de kunst van deep-throaten te beheersen—een vaardigheid die ze regelmatig nodig zouden hebben.

Ten slotte beval meneer Fros de jongens om plat op hun buik te gaan liggen. Zijn enorme lul ramde hun konten tot ze een delirisch, goed geneukt zootje waren. Toen hij tevreden was, ging meneer Fros achterover zitten met een zware zucht en bood geen troost of uitleg, alleen een grof gesnuif en een streng bevel om hun kleren te pakken en te vertrekken.

Andrew en Noah gehoorzaamden zwijgend en wisselden een veelbetekenende knipoog uit toen ze vertrokken. Ondanks de harde initiatie gaven ze later toe dat het de tijd van hun leven was geweest—met meer in het verschiet.